3

Pasárgada

Débora Bolsoni
tradução e leitura por Negin Moghadardoost

Café e alfabetos (Farsi), 2018. Registro de grafia sobre filtro de café. Débora Bolsoni

Versão do poema Vou-me embora pra Pasárgada (1930), de Manuel Bandeira, traduzido para o farsi, com exceção do nome do lugar.




▶︎
00:00

به Pasargada می روم


به Pasargada می روم

آنجا من دوست پادشاه هستم

زنی که میخواهم را دارم

در تختی که خودم انتخاب می کنم

به Pasargada می روم

می روم زیرا

اینجا خوشحال نیستم

زندگی آنجا پر مخاطره است

و بسیار بی نتیجه

ملکه ای از اسپانیا، ژوان دیوانه

خویشاوند من می شود

دختر خوانده ای که هرگز نداشته ام

چگونه ورزش خواهم کرد

دوچرخه سواری

سواری الاغ وحشی

بالا رفتن از چوب های چرب

حمام دریا گرفتن

و هنگامی که خسته شدم

کنار ساحل رودخانه دراز خواهم کشید

حوری دریایی را فرا میخوانم

تا قصه های قدیمی را بخواند

آنها که رشته اند با گل رز

زمانی که کودکی بودم

من به Pasargada می روم

آنجا که همه چیز داری

تمدنی دیگر

با سیستمی ایمن

برای خطرهای متصور شده

باجه های تلفن خودکار

آلکالوئید برای نیاز

فاحشه های خوش قیافه

با چه کسی عاشقانه کنم

وقتی در طول شب

احساس غم می کنم

غم بدون امید

آرزوی کشتن خودم را دارم

آنجا من دوست پادشاه هستم

زنی که میخواهم را دارم

در تختی که خودم انتخاب می کنم

من به Pasargada می روم


Vou-me embora pra Pasárgada

Vou-me embora pra Pasárgada
Lá sou amigo do rei
Lá tenho a mulher que eu quero
Na cama que escolherei

Vou-me embora pra Pasárgada
Aqui eu não sou feliz
Lá a existência é uma aventura
De tal modo inconsequente
Que Joana a Louca de Espanha
Rainha e falsa demente
Vem a ser contraparente
Da nora que nunca tive

E como farei ginástica
Andarei de bicicleta
Montarei em burro brabo
Subirei no pau-de-sebo
Tomarei banhos de mar!
E quando estiver cansado
Deito na beira do rio
Mando chamar a mãe-d’água
Pra me contar as histórias
Que no tempo de eu menino
Rosa vinha me contar
Vou-me embora pra Pasárgada

Em Pasárgada tem tudo
É outra civilização
Tem um processo seguro
De impedir a concepção
Tem telefone automático
Tem alcaloide à vontade
Tem prostitutas bonitas
Para a gente namorar

E quando eu estiver mais triste
Mas triste de não ter jeito
Quando de noite me der
Vontade de me matar
— Lá sou amigo do rei —
Terei a mulher que eu quero
Na cama que escolherei
Vou-me embora pra Pasárgada.


— Manuel Bandeira, Libertinagem (1930)